Kapitalismoa herrien eta langileon etsaia!

G8 akatu!
Manifestazioa uztailaren 5ean
20:00etan Arriagatik

Japonian, militarki eta ekonomikoki boteretsuenak diren 8 herrialdeetako agintariak, AEBk zuzenduta, ingurumena, gerra, inmigrazioa edota ondasunaren mundu mailako banaketaren inguruan erabakiak hartzen ahaleginduko dira.

Krisi ekonomikoa eta gosete gorrietan blai gaudenean, munduko estratu herrikoien kontrako erreforma neoliberalen erasoaldi berria prestatzen dabiltza euren politikei beste buelta bat emateko: errepresioarena, esplotazioarena, lortutako eskubideen urraketarena, gosea eta gerraren sekularizazioa euren nagusitasuna eta transnazionalen mozkin amaigabearena.

Galderak galderak!

Ados al zaude indarkeriari elkarrizketa bidez amaiera emateko prozesu bat bultzatzearekin, baldin eta ETAk aldez aurretik erakusten badu zalantzarik gabeko moduan indarkeriari behin eta betiko amaiera emateko borondatea?

Bai noski, eta Espainiak ere indarkeriari betirako uko egiteko borondatea erakutsi beharko du.

Ados al zaude euskal alderdiek, bazterketarik gabe, Euskal Herriaren erabakitzeko eskubidea gauzatzeari buruz Akordio Demokratiko bat lortzeko negoziazio-prozesu bati ekitearekin, eta akordio hori 2010. urtea bukatu baino lehen erreferendumera jartzearekin?

Bai noski, eta hori abiapuntutzat hartuz aurrera!

Danak jarraitzen du berdin

Euskal Herriko egoera nekagarria da, 10 urte daramatzagu sarturik espiral honetan eta gero eta ondoratuago gainera. Ez dirudi irtenbiderik dagoenik, eta 10 urtez gabiltza entzuten gatazkaren irtenbidea badatorrela baina ez dago azken finean horretarako borondaterik, etsaiaren sumisio osoa ikusteko baizik. Gatazka honen alde bietako muturrak ez dira gai beste aldearen sufrimendua ulertzeko, giza eskubide guztien bortxaketak salatzeko (bai erahilketak edo bai torturak eta errepresioa) eta zurrunbiloan sartuarazi egiten gaituzte are ta gehiago.

Gizartean dagoen gehiengo abertzalea nekaturik dago dauzkan alderdi politikoez gainera, 10 urteren buruan inoiz baino zatituago egoteaz gain, gero eta okerrago defendatzen dituztelako euskaldunen interes orokorrak. Etsaia, gure herria den bezala izatea galarazi nahi duena eta gure izaera suntsitu, etxean sartu zaigu eta indartsu egin da.

Zer da feminismoa?

Martxoaren 8a iskinaren bueltan daukagun honetan feminismoaz hitz egitea tokatzen da. Sinplea dirudien galdera hau jendeari egiten zaionean, askok erantzuten du feminismoa matxismoaren antonimoa dela. Jakin badakigu (edo jakin beharko genuke) hori ez dela horrela, feminismoaz ari garenean justizia sozialaz hitz egiten dugula. Emakumearen bazterketa matxistaren aurrean beharrezkoa den erantzuna da feminismoa, emakumearen askapenerako teoria.

Ongi etorri blog mundura!

Apunte txikitxoa; Ongietorria blogen asunto guzti honetara apuntatu diren bi iratzarrikideei; Ibon Leitza eta Markel Ganboa. Iratzarriren blogsfera hazten ari da, pixkanaka gelditu barik. Ea aurrera segitzen duzuen zuen blogak finkatuz!

Animo eta hitz egingo gara blogari berriak!

Burua ideiarik gabe

Orain arte mila aldi ingurutan errepikatu ditudan gauzekin berotu ahalko nizueke burua, baina egia esan ezer ez jartzea nahiago dut. Ez daukat ideiarik, eta seguruenik ez daukat ideiarik eukitzeko denborarik; lana, afizioak, ofizioak, etab. badakizue.

Hauteskundeak 3 hilabete barru dira, eta ez dakit zergaitik gu (Aralar) kanpaina hasten azkenak izango garelaren inpresioa daukat. Iratzarrik etzi hasiko du neguko kanpaina otsailera arte; “Jarri zure ahotsa XXI. mendeko sozialismoari. Etorkizuna ezkerretik dator” lemaduna, eta ez dakit zergaitik dudan inpresio hau -seguruenik gauzek nola funtzionatzen duten sufritu dudalako- baina uste dut gurea izango dela aralarren aurrekanpaina.

Zeozer idatzi beharko…

Ez, ez dut bloga ahaztu. Badakit azkenaldian gutxiago idazten dudala, baino normala da ere bai. Alde batetik lana, bestetik afizioak eta ofizioak, eta ordenagailu aurrean nagoenean normalean zeozer egin behar dut, beraz blogan “remix” atalerako doazen mezuak baino ezin ditut jarri.

Dime como “vistes” y te dire quien te vota

Todos los partidos politicos tienen una forma de presentarse a la sociedad, todos tienen una tarjeta de presentacion. Esto es, la imagen coorporativa.

Cada imagen coorporativa va estrechamente ligada al perfil de votante que busca cada partido, aunque hay casos en los que es el propio votante quien toma su estetica a partir de unas ideas politicas.

Las diferencias generacionales son obvias, y esto tambien se traduce en aproximadamente la mitad de los casos, en diferentes esteticas entre partidos politicos y juventudes ligadas a estos.

Zenbait gauza

Bloga badoa edukinez betetzen, erantzun on eta txarrez, estekaz, etab. Hau da, badabil

Aste batean edo ez dudanez aktualizaziorik egin lanpeturik nenbilelako, tarte bat dudanean guztia idatzi behar dut.